Ревизорскиот извештај не е случајност. Тој е очекуван и според мене неизбежен.
Конечниот извештај на Државниот завод за ревизија за 2024 година за Државниот архив (Сметка 631) носи неповолно мислење – и за финансиските извештаи и за усогласеноста со законите
Ова не е административна грешка.
Ова не е „технички пропуст“.
Ова е последица.
Негативниот извештај е производ на негативна селекција.
Кога клучни институции се раководат не по принцип на стручност, туку по принцип на партиска послушност, резултатите не можат да бидат поинакви.
Ревизијата утврди:
-системски слабости во наплата и фактурирање,
-погрешен даночен третман со милионски импликации,
-слабости во внатрешната контрола,
-ризици од судир на интерес.
Тоа не се индивидуални пропусти.
Тоа е модел на управување.
Кога на врвот на институцијата не се избира најкомпетентниот, туку најпослушниот, добиваме токму вакви извештаи.
Партиската логика ја јаде институционалната логика.
Архивот е столб на историската меморија на државата. Но наместо да се зајакнува со експертиза, финансиска дисциплина и професионализам, тој се третира како политичка позиција.
Негативната селекција има своја цена:
-слабеење на институционалниот капацитет,
-ерозија на јавната доверба,
-финансиска неефикасност.
Ова не е прашање на идеологија.
Ова е прашање на компетентност.
И најлошото – нема индикации за подобрување
Искрено, не очекувам работите да се подобрат.
Напротив.
Најновиот избор на в.д. директор е, најголемата несреќа што можеше да му се случи на Архивот во овој момент. Наместо сигнал за пресврт, добивме сигнал за континуитет на истата логика.
А кога се продолжува истата матрица на избор –
се продолжува и истата матрица на резултати.
Проблемот не е само финансиски
Државата не се разградува преку големи скандали.
Таа се разградува преку:
-нормализирање на некомпетентност,
-релативизирање на одговорноста,
-поставување луѓе без капацитет на позиции со историска тежина.
Архивот заслужува професионалец и вистински патриот.
Заслужува финансиска дисциплина. Заслужува раководство што ќе го врати угледот, а не ќе го продлабочи проблемот.
Да заклучам: Негативниот ревизорски извештај не е изолиран настан. Тој е последица на избори направени по партиски, а не по професионален принцип. И додека таа логика владее, можеме да очекуваме само едно – влошување.
Институциите не паѓаат одеднаш. Тие се разградуваат кога компетентноста ќе стане помалку важна од послушноста.
Првпат објавено на Facebook, 14.2.2026.