„Blues mutne vode“ не е песна за рибите, риболовците, флората или фауната. Ништо од тоа. Тaа е, едноставно, дијагноза на општеството.
Во „мaтната вода“ не владеат правила – туку интереси. Таму лоповот и џандарот пливаат во ист правец, а оние што живеат на туѓ грб стануваат „нормалност“.
Во таков систем, чесниот човек не е заштитен – туку изложен. Малите риби бегаат, но секогаш завршуваат во нечија мрежа. Големите не одговараат – тие управуваат.
И најопасното: со тек на време, луѓето се навикнуваат на мaтната вода. Ја прифаќаат како природна состојба.
А не е. Корупцијата не е „судбина“. Таа е избор – и систем што некој го одржува.
Затоа прашањето не е кој е „голема риба“.
Прашањето е: дали сме подготвени да излеземе од мaтната вода или ќе продолжиме да учиме како да пливаме во неа.
Линк: https://youtube.com/watch?v=ZpMHfnUeD7g&si=V_iZQ-NEO62meeAi
Првпат објавено на Facebook, 3.4.2026.