Државниот завод за ревизија ја провери Државна лотарија за една година, 2024. Обвинителството води истрага, а осомничените се изведени пред истражен судија. Нека судот си ја заврши работата. Мене ме интересира друго прашање: колку време траело ова?
Јас бев заменик генерален директор на Лотаријата и заменик претседател на управниот одбор. Ја знам институцијата одвнатре. Затоа ќе објаснам како оди парата.
Од продажното место до сефот
Луѓето плаќаат лото и гребалки во готово, на продажните места. Тој кеш се собира и се носи во фирмата. Оттаму, од сефот, мора да оди на сметка. Тоа е целата постапка. Нема ништо сложено во неа.
Ако парите излегле од сефот наместо да одат во банка, тогаш немало контрола ни на влез ни на излез. А кога нема контрола, тоа ретко трае само една година.
Ревизијата е примерок, не целина
Ревизијата се прави по случаен избор. Ниту една институција не се ревидира секоја година, освен ако тоа не е пропишано. Кога ревизорот ќе најде дека сè е во ред, се зема друга година. Но кога ќе најде криминал и исчезнати пари, логиката е обратна: веднаш треба да се отворат и претходните години.
Зборуваме за седмата, односно осмата календарска година од власта на СДСМ. Тешко е да се поверува дека некој се сетил да краде токму во 2024, и тоа во иста година да изнесе толкава сума. Според она што го читавме во извештајот на Заводот, сумата може да е и поголема од онаа за која сега се товарат.
Затоа апелирам до Државниот завод за ревизија: проширете ја проверката на претходните години. Ако тоа не се направи, ќе знаеме само за последниот дел од приказната.
Мене не ме чуди што се крадело. Ме чуди што речиси никој не прашува од кога.
Текстот е изработен според видеото на мојот YouTube канал.