„И јас сум УЧК“? Опасната игра со оган што мора да ја декодираме 🔥
Деновиве гледаме пароли, гледаме протести и една реченица што постојано се врти: „И јас сум УЧК“. Но, пред да заземеме страна, пред да лепиме етикети или да вееме знамиња, сакам да ве прашам нешто: Дали навистина знаеме што изјавуваме со таа парола? Да ви кажам нешто што многумина го премолчуваат. За разликата помеѓу индивидуална вина и колективно лудило! И за тоа како една опасна манипулација може скапо да не чини сите.
Што всушност се случува во Хаг?
⚖️ Прво, ајде да ги расчистиме фактите. Без емоции, само документи. Луѓето што се во Хаг – Хашим Тачи, Кадри Весели, Јакуп Красниќи, Реџеп Селими – не се таму затоа што се Албанци. Не се таму ниту поради нивните политички ставови. Тие се пред судот поради многу конкретни обвиненија: злосторства против човештвото, тортура, прогон, убиства и киднапирања.
И тука е клучниот момент што многумина намерно го забораваат: Жртвите во тие обвиненија не се само Срби. Меѓу жртвите има и Албанци. Луѓе кои биле сметани за „политички противници“, „предавници“ или едноставно – пречка.
ОДБРАНА ИЛИ РЕЛАТИВИЗАЦИЈА?
Секој е невин додека не се докаже спротивното. Тоа е право. Но, паролата „И јас сум УЧК“ не е повик за фер судење. Тоа е обид една индивидуална одговорност да се претвори во колективна. Кога велиш „И јас сум…“, ти практично велиш: „Овие злосторства за кои се обвинети – тоа сме сите ние“.
Дали навистина сакате да се идентификувате со киднапирање цивили? Во војна постои кодекс. Цивилот не е цел. Затвореникот не е плен. Кога тоа ќе се прекрши, тоа не е херојство – тоа е злосторство против човештвото.
ПОЛИТИЧКАТА ИГРА НА АХМЕТИ 🎭
Ајде да бидеме искрени. Кој има корист од ова? Гледаме како Али Ахмети и неговата клика ја користат улицата за да го заменат правото со сила. Пораката е морничава: „Демократијата важи само додека ни одговара. Ако нè чепнете, ќе ја запалиме улицата.“ Тоа е логиката „целта ги оправдува средствата“. Но, кога истите тие структури малтретирале свои сонародници, тоа било „колатерална штета“? Ова не е одбрана на слобода. Ова е одбрана на фотелји преку страв.
ОПАСНИОТ ПРЕСЕДАН (Што ако…?) ⚠️ Замислете го следново. Ако ваквите протести се легитимни, што ги спречува утре Србите да излезат сред Скопје со масовни протести за „историска правда“ и враќање на Косово? Дали сакаме да живееме во општество каде што улицата одлучува кој е виновен, а кој херој? Тоа не е држава, тоа е анархија.
ПОРАКА ДО МОИТЕ СОГРАЃАНИ АЛБАНЦИ 🤝 Сакам да се обратам директно до моите сограѓани Албанци. Овие пароли не ве прават посилни. Напротив. Тие ја радикализираат другата страна. Со ваквите наративи, вие директно го туркате македонското општество во дефанзива. Го туркате кон геополитичко гушкање со Србија, со Унгарија, па дури и со Русија. Ако целта ви е да го уништите соживотот и да создадете нови ѕидови – тогаш, честито, на добар пат сте. Но, јас не верувам дека обичниот човек го сака тоа.
ЗАКЛУЧОК: Кој профитира од хаосот? 📉
Да заклучиме. Од оваа радикализација не добива народот. Ниту македонскиот, ниту албанскиот. Добиваат само политичарите кои без конфликт се – празни. Политичките фигури како Ахмети ја губат смислата во нормална, здодевна, правна држава. Одземете им ја тензијата, и тие стануваат ирелевантни. Затоа постојано нè враќаат назад во митологијата и рововите.
Затоа, прашањето е едноставно: Дали сакаме иднина изградена врз институции и правда, или иднина изградена врз улица и страв?
Историјата ни покажала колку чини ова второво. А сметката секогаш ја плаќаме ние, обичните луѓе. Размислете добро дали сте спремни пак да ја платите.
Пишете ми во коментари – дали мислите дека протестите можат да влијаат на правдата во Хаг? Сакам да го чујам вашето мислење, без навреди, со аргументи.👋
Првпат објавено на Facebook, 14.12.2025.