Солун, 1909 година. Андон Лазов Јанев има дваесет и три години, нов капетански чин на трговскиот брод „Пелагос“ и еден завет. Ноќта пред тоа, во чамец под Света Гора, тој и Марија си ветиле дека секогаш ќе се гледаат такви какви што се.
Марија е од Костур, ќерка на учител погубен по Илинденското востание. Андон е син на ветеран од Крушево. Нивниот свет е Солун пред големите војни: пристаниште, таверни, кодоши, лажни соборци и град во кој секој носи по некоја тајна.
На првото патување Андон носи писмо од војводата Васил Чакаларов. Во Смирна треба да прими ковчеже со злато за оружје на Организацијата. Еден непознат во долго палто го предупредува: не верувајте никому освен на морето. Предупредувањето доаѓа предоцна. Андон е предаден од свои луѓе. Обвинител на намештеното судење е Филип Метропулос, роднина на Марија и неговиот вечен ривал. Следува Белата кула, а потоа доживотна казна во Дијарбекир, длабоко во Анадолија.
Таму, меѓу ѕидовите на анадолскиот затвор, Андон го среќава заробениот Чакаларов. Последниот чувар му доверува тајна поголема од секое злато: каде лежи Александар Македонски.
Дванаесет години подоцна, во Атина, на еден бал се појавува богатиот и загадочен „војвода од Барбароса“. Пред него стои Марија, сега госпоѓа Метропулос.
Ова е историски роман со сите алатки на авантурата: море, шифри и лозинки, бегство од затвор, гробница со стапици, бал и одмазда. Но под жанрот стои вистинска историја. Илинден и Крушево, Гоце Делчев и солунските атентатори, Белата кула, Дијарбекир, Малоазиската катастрофа и Грција во 1920-тите не се декор. Тоа е светот што ги обликувал нашите прадедовци.
Љубовта во оваа книга не победува сè. Тоа е причината поради која боли, и причината поради која приказната продолжува.
„Загубената љубов на Марија“ е првата од шест книги на сагата што следи едно македонско семејство од 1909 до 2020 година, низ пет генерации и стотина години. Ова е второто, преработено издание. Ја напишав со една цел: читателот да ја заврши книгата и да знае повеќе за својата историја отколку кога ја отворил.
Не сум мртов. Спијам. Кога светот ќе биде подготвен, ќе станам. Тоа е натписот што Андон го чита во гробницата. Можеби е напишан и за нас.
Филип Петровски
Нарачајте ја „Загубената љубов на Марија“ →